di ko na alam...

nakakatakot pala noh.. bakit ba, parang unti-unti ko silang binabalikan? seryoso ba ako sa mga pinaggagagawa ko? ito ba talaga ang gusto kong mangyari.. kung bakit ko pa naman kasi siya kinausap.. heto tuloy ako, umaasa.. asa naman ako!!
nakakagulat na malaman, na sa ikli ng panahong di kayo nakapag-usap eh maraming pwedeng mangyari s kanya na di mo inaasahan.. nabigla talaga ako sa sinabi niya s akin.. kasi naman, magtatanong pa ako, hindi naman pala ako handa sa pwedeng maging sagot niya.. kung sabagay, matanda na naman siya , alam niya na naman ang ginagawa niya.. pero kahit na.. di ko inakala na 17 years old palang siya eh kaya niya ng gawin yun.. to think na magfofourth yr palang siya.. di ko na alam kung ano ang irereact ko ng sinabi niyang, parang close friends lang kami nung naging kami.. nakakagulat in a way na nakakainis... di ko na talaga alam ang gagawin ko.. may kailangan ba talaga akong gawin?? sabihin mo nga sa akin..
eto naman ang isa pang sitwasyon.. di ko pa siya natatanong pero may gusto akong malaman.. wala pa akong chance para makausap siya.. kasi naman, we are in a different time and place .. nakakainis.. may gusto akong itanong sa kanya, pero di ko alam kung kailan at paano.. di ko alam kung ano ang magiging reaksyon ko kapag sinabi niyang hindi.. matagal ko ng plano 'to.. pero kapag tinanong ko, tawanan niya lang ako.. people change nga kasi.. nasa iba na siyang environment kaya malaki ang possibility na "no" ang makuha kong answer... nakalulungkot isipin.. marami na siyang pwedeng makilala dun.. noon, ako ang gusto niya.. gusto ko rin naman siya eh.. mabait, gentleman, nakakatuwa, kasundo ko.. gwapo naman siya, kung tama ang tanda ko, ayaw niya ng cute kasi para daw aso.. hehe.. bago siya umalis, di ko man lang naparamdam sa kanya o nasabi na gusto ko rin siya.. nawalan ako ng chance na sabihin sa kanya ang totoo.. ngayon, mukhang may iba n siya kaya natatakot akong ungkatin ang nakaraan..
iba na siguro ang iniisip mo.. siguro, iniisip mo na ako ang naghahabol ngayon... sa totoo lang, ganyan din ang tingin ko sa sarili ko.. di ko na alam ang pinaggagagawa ko.. bigla ko nalang sila naaalala.. siguro meron akong mga nakikita o naririnig na nagpapaalala sa akin.. hehe.. lagi pa kasi akong nagtatanong ng kung ano-ano... hindi naman pala ako handa sa mga sagot..
hay sa wakas nakapaglabas ako ng saloobin.. ang dalas ko kasing iniisip yan eh.. sige, next time ulit.. baka sa next post ko eh natanong ko na yung gusto kong itanong... hehe...